| تبليغات | X |
1- قال يا اسفي علي يوسف و ابيضت عيناه من الحزن فهو كظيم
پيامبر خدا از دوري فرزندي كه مي داند زنده است نابينا شد!
2- قال يا بنى! انى ارى فى المنام انى اذبحك. فانظرماذاترى؟
قال ياابت افعل ماتومر. ستجدنى ان شاء الله من الصبرين!
... و ناديناه ان يا ابراهيم!
... و فديناه بذبح عظيم!
... و علي! علي الدنيا بعدك العفا!
3- قتل الله قوما قتلوك!
نوشته شده توسط قرارگاه در پنجشنبه سوم دی 1388 | 
بعضيها دوست دارن مثل حبيب باشن
از بچهگي عاشق و دلداده!
.
.
بعضيها دوست دارن مثل زهير باشن،
با يك نگاه ...!
.
.
اما بعضيها دلشون ميخواد حر باشن،
دست خالي،
سر به زير،
چشمهاي گريون،
پشيمون...!
.
.
تو چي؟
نوشته شده توسط قرارگاه در یکشنبه بیست و نهم آذر 1388 | جان مولانا و سعدي و لسان الغيبها
جان عطار و نظامي، شاعران عصر ما
باد قربان همان شاعر كه از جانش سرود
برمشامم ميرسد هر لحظه بوي كربلا!
الا و صلي الله علي الباكين علي الحسين!
نوشته شده توسط قرارگاه در چهارشنبه بیست و پنجم آذر 1388 | ما را خوش است سيرو سلوكي كه پيش روست!
گشت و گذار در ملكوتي كه پيش روست!
تا محرم عشق ...
نوشته شده توسط قرارگاه در یکشنبه بیست و دوم آذر 1388 | 
انشاءاللَّه
اميدواريم خداى متعال همه ما را در آن جهتى كه مورد رضاى اوست و تأمينكننده رضاى اوست، هدايت كند و انشاءاللَّه
آينده همه شما را از گذشتهتان بهتر قرار بدهد و شما را مايه
سرافرازى كشورتان قرار بدهد؛ و شما كه جوانيد، آن روز را خواهيد ديد - از ما هم
انشاءاللَّه ياد نيك خواهيد كرد - كه كشورتان انشاءاللَّه به اوج اقتدار
خواهد رسيد.
نوشته شده توسط قرارگاه در پنجشنبه هفتم آبان 1388 | 
همسایه سایه ات به سرم مستدام باد
لطفت همیشه زخم مرا التیام داد
وقتی انیس لحظه ی تنهایی ام توئی
تنها دلیل اینکه من اینجایی ام توئی
هر شب دلم قدم به قدم میکشد مرا
بی اختیار سمت حرم میکشد مرا
با شور شهر فاصله دارم کنار تو
احساس وصل میکند آدم کنار تو
حالی نگفتنی به دلم دست میدهد
در هر نماز مسجد اعظم کنار تو
با زمزم نگاه دمادم هزار شمع
روشن کننند هاجر و مریم کنار تو
تا آسمان خویش مرا با خودت ببر
از آفتاب رد شده شبنم کنار تو
در این حریم، سینه زدن چیز دیگریست
خونین تر است ماه محرم کنار تو
مادر کنار صحن شما تربیت شدیم
داریم افتخار که همشهری ات شدیم
ما با تو در پناه تو آرام می شویم
وقتی که با ملائکه همگام می شویم
بانو! تمام کشور ما خاک زیر پات
مردان شهر نوکرو زنها کنیز هات
زیبا ترین خاطره هامان نگفتنی ست
تصویر صحن خلوت و باران نگفتنی ست
باران میان مرمر آیینه دیدنیست
این صحنه در برابر ایینه دیدنیست
مرغ خیال سمت حریمت پریده است
یعنی به اوج عشق همین جا رسیده است
خوشبخت قوم طایفه، ما مردم قمیم
جاروکشان خواهر خورشید هشتمیم
اعجاز این ضریح که همواره بی حد است
چیزی شبیه پنجره فولاد مشهد است
من روی حرف های خود اصرار میکنم
در مثنوی و در غزل اقرار میکنم
ما در کنار دختر موسی نشسته ایم
عمریست محو او به تماشا نشسته ایم
اینجا کویر داغ و نمک زار شور نیست
ما روبروی پهنه ی دریا نشسته ایم
قم سالهاست با نفسش زنده مانده است
باور کنید پیش مسیحا نشسته ایم
بوی مدینه می وزد از شهر ما،بیا
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
شاعری در قطار قم - مشهد چای می خوردو زیر لب می گفت:
شک ندارم که زندگی یعنی، طعم سوهان و زعفران بانو!
شعر از: حميدرضا برقعي
نوشته شده توسط قرارگاه در سه شنبه بیست و هشتم مهر 1388 | یادم هست اولین باری که اردوی جهادی بشاگرد توی دانشگاه راه افتاد،30-40 نفر از بچه های دانشگاه راهی این منطقه شدند. توی اردو هم بچه ها به دو گروه تقسیم شدند: گروه فرهنگی که به مناطق و روستاهای مختلف سر می زدند و با مردم وبخصوص داش اموزان ارتباط برقرار می کردن و مسابقه می ذاشتن و جوایز و اقلام فرهنگی می دادن و ...و گروه عمرانی یا همون گروه عمله ها که وارد کارهای عمرانی و ساختمانی شدند و توی اون چند روز مشغول شن و آجر و ملاط و ..بودن.
اما بعد از چند روز فعالیت، بعضی ها دیدن کارهایی که این چهار تا بچه شهری که به عمرشون بیل ندیدن نسبت به پذیرایی که حاجی والی از بچه ها می کنه چیزی نیست ودر واقع اون قدر که داره خرج اسکان و پذیرایی بچه ها می شه و انتظار هست که چند برابر بازده داشته باشه عملا اتفاق نمی افته و خلاصه دل چرکین شده بودن که نکنه شبهه داشته باشه؟ قضیه به گوش حاجی رسید و البته حاجی کسی بود که خیلی روی این مسایل حساس بود و بلد بود چه پولی را از چه منبعی خرج چه کاری بکنه! خلاصه حاجی هم نکرد یه کمی دلداری بده، خیلی صریح به بچه ها گفت درسته که کار عمرانی و ظاهری ای که شما دارین انجام می دین به اندازه خرجتون بازده نداره اما مهمتراز این گل بازی ها، حضور شما در این منطقه وارتباطتون با مردم و تاثیر فرهنگی این ارتباط توی این منطقه است و کلی توضیح داد و برو بچ هم دوزاری شون افتاد که بیخود نیست که حاجی کل امکانات کمیته امداد بشاگرد رو بسیج کرده تا از بچه ها کمال استفاده رو ببره! خلاصه در منطقه محروم و شیعه نشینی که ساکنین اطرافش همه سنی بودن و وهابی ها هم به شدت توی اون منطقه فعالیت می کردند!!! ( و البته می کند!) و در حالی که هیچ کس به فکر نان آن مردم شیعه هم نبود حاجی هم به فکر نانشان بود و هم ایمانشان!
اما حالا منظور؟
چند سالی است که چنان که افتد و دانی(!) رفت و آمد پیدا کرده ام به یکی ازاستانهای شرقی کشور و حداقل سالی دو سه بار به اونجا سر می زنم. با مردم شهرهای مختلف اونجا هم تماس داشته ام و زندگیشون رو دیدم و باهاشون صحبت کردم.
نکته قابل تامل اینکه هر چند بخش زیادی از از محرومیت های مالی و امکاناتی این منطقه که ظاهرا محروم ترین استان ایران هم شناخته میشه در حال برطرف شدنه، اما غمگنانه باید گفت از نظر ارائه فعالیتهای فرهنگی و تغذیه فرهنگی و مذهبی به مردم استان نمره متولیان فرهنگی کشور بسیاربسیار پایین تر ازنمره آنها در دیگر بخشهاست( نوشتم بسیار پایین تر یعنی درسته که در بیشتر حوزه ها نمره قبولی نمی گیرند اما بین همان نمره های مردودی هم اوضاع خراب تر است!)
و این در حالی است که همانند مردم باصفای بشاگرد که به مدد خدایشان ایمان محکمتری از برخی از ما غیر محرومین داشتند و دارند، مردم این منطقه نیز به مدد صبر و قناعت و تلاش و ...شان از خیلی از ماها کار درست ترند. اما این باعث نمی شود که ضرورتها را درک نکنیم و به فکر چاره نباشیم.
برای روشن تر شدن شرایط تصور کنید شهرستانی را که 2 روحانی شاخص دارد : یکی شیخی که دفتر ثبت ازدواج دارد و از قضا 4 تا هم زن دارد! و یک بار هم به خاطر همین مسایل پروانه دفترش لغو شده است و معلوم نیست چه جوری دوباره مجوز گرفته است!!! و دیگری امام جمعه ای که بومی شهر نیست و از ابتدا توسط برخی از متمولین و صاحب نفوذان شهراحاطه شده است و ... و حتی یکی از همین متمولین برای تمدید امام جمعه بودن حاجی دوتا اتوبوس از اقوامش را راهی ستاد مربوطه کرده است و ... فردا روز هم امام جمعه از خدمات شخص مذکور در خطبه های نماز جمعه تقدیر نموده است!
و خلاصه اینکه نمود و عینیت روحانیت شیعه برای مردم و جوانان این شهر این دو شخصیت بزرگوارند!
و یا مثلا بسیج برای این مردم؛ لندکروزی است که در خرداد 76 در خیابانها از بلنگوی آن به نفع ناطق نوری شعار می داده اند و در خرداد88 به نفع حاج محمود!
فکر نکنین منظورم از این شهر یه شهر محروم درب و داغان است با جاده های خاکی که ادم ندیده اند و ...! خیر شهری که اتفاقا زیباست و پیشرفته، کلی فارغ التحصیل دانشگاهی دارد و آدم تحصیل کرده, شعبه ای از دانشگاهی دولتی دارد ، پیست موتور سواری دارد و سرعتADSL کافی نتش خیلی هم خوب است و ...!
شاید آن قدر سرگرم شهرهای خودمان شده ایم که از بخش عظیمی از مملکت غافل مانده ایم. بخش عظیمی که اتفاق بر خلاف شهرنشینان مدرن لازم نیست برنامه های پیچیده برایشان ارائه کنی تا از تو قبول کنند. اتفاقا آن قدر تشنه حقیقت نابند که به راحتی انرا می پذیرند و تشخیص می دهند.
شاید لازم است آن جهاد سازندگی سالهای اول انقلاب دوباره آغاز شود در جبهه فرهنگی. شاید لازم باشد بعضی ها هجرت کنند وبرای هدایت و نجات و اصلاح خود و خلق، از عافیت دل بکنند. هر چه باشد به ما گفته اند هجرت مقدمه جهاد است و شهادت مزد جهاد!
اینها صرفا بازگو کردن هول هولکی یک دغدغه بود و الا حقیر معتقد نیستم باید شهرهای بزرگ را بی خیال شد و ...! ضمنا اولین مخاطب این مطلب خودم هستم و بعد سایرین!
یا علی!
نوشته شده توسط قرارگاه در جمعه هفدهم مهر 1388 | ... پس خوردن بهانه بود؛ و سحور دام دوستی را دانه،
چنان که در شب تار آتش را موسی بهانه بود...
خدایا! بین ما و روزه افطار شد. به عزتت سوگند! بین ما و گناه افطار کن...
اخوی نوشت!:
نه بابا! نمی خواست الان هم آپ کند! اخوی دست اهل و عیال را گرفته و ره سپار قرار گاه دوست شده اند! دیروز که برای خداحافظی لپم را خیس نمود! در گوشش آرام گفتم نمی خواهی دیگر این قرار گاه فسیل شده ات را آپ کنی؟! گفت بی خیال! و امروز جمله ی بالا را برایم پیامک نمود و گفت آپ بنما برادر! خودت عکسی چیزی بذار و بنویس که نمی دانم از کیست... گفتم نام نویسنده فدای سر معصومه بانو!! اصلا معنی خود جمله چیست...؟! مکثی کرد و معصومانه گفت: نییدونم!!
مدعی العموم « اخوی قرار گاه»
نوشته شده توسط قرارگاه در یکشنبه بیست و نهم شهریور 1388 | "بسم الله الرحمن الرحيم"
درود خدا بر تو اي ياري رسان حق! و آنكه با گفتار راستين و شايسته, مردم را بسوي حق فرا مي خواني!
ما در نامه خويش به سوي تو, خداي جهان آفرين را كه خدايي جز او نيست (و) خداي ما و خداي نياكان (گرانقدر) ما است, سپاس مي گذاريم و از بارگاه با عظمتش بر سرور و سالارمان محمد(ص) آخرين پيام آور خدا و خاندان پاك و مطهرش, درودي جاودانه مي طلبيم.
و بعد,! دوست راه يافته به حقيقت! خداوند بدان وسيله اي كه به سبب دوستان ويژه خود, به تو ارزاني داشته است, وجودت را حفظ و تو را از نيرنگ دشمنانش حراست فرمايد.
ما ناظر نيايش ( عارفانه و راز و نياز پرشور و پراخلاص ) تو با خدا بوديم و از خداي جهان آفرين برآورده شدن آن ( خواسته ات ) را خواستيم.
ما اينك در قرارگاه خويش, در مكاني ناشناخته بر فراز قله اي سر به آسمان كشيده, اقامت گزيده ايم كه به تازگي بخاطر عناصري بيداد پيشه و بي ايمان, بناگزير از منطقه اي پر دار و درخت بدينجا آمده ايم و بزودي از اينجا نيز به دشتي گسترده كه چندان از آبادي بدور نيست, فرود خواهيم آمد و از وضعيت و شرايط آينده خويش تو را آگاه خواهيم ساخت تا بدان وسيله در جريان باشي كه بخاطر كارهاي سازنده و شايسته ات نزد ما مقرب هستي و خداوند به مهر و لطف خود, تو را به انجام و تدبير اين كارهاي شايسته توفيق ارزاني داشته است.
از اين رو تو- كه خداي جهان آفرين با چشم عنايتش كه هرگاه آن را خواب نمي گيرد, وجودت را حفظ كند- بايد در برابر فتنه اي كه جان آنان را كه آن را در دلهايشان كشته اند, به نابودي خواهد افكند, بايد بايستي! و بايد باطل گرايان بدانديش را بترساني! چراكه از سركوبي آنان, ايمان آوردگان, شادمان و جنايتكاران, اندوه زده خواهند شد.
و نشانه حركت و جنبش ما از اين خانه نشيني و كناره گيري, رخداد مهمي است كه در سرزمين وحي و رسالت, مكه معظمه, از سوي پليدان نفاق پيشه و نكوهيده, رخ خواهد داد, از جانب عنصري سفاك كه ريختن خونهاي محترم را حلال شمرده و به نيرنگ خويش, آهنگ جان ايمان آوردگان خواهد كرد, اما به هدف ستمبار و تجاوزكارانه خويش دست نخواهد يافت, چرا كه ما پشت سر توحيدگرايان شايسته كردار, بوسيله نيايش و راز و نيازي كه از فرمانرواي آسمان و زمين پوشيده نمي ماند, آنان را حفاظت و نگهداري خواهيم كرد.
بنابراين قلبهاي دوستان ما به دعاي ما به بارگاه خدا, آرامش و اطمينان يابد و آسوده خاطر باشند كه خداوند آنان را بسنده است و گرچه درگيريهاي هراس انگيزي, آنان را به دلهره مي افكند, اما از گزند آن عنصر تبهكار در امان خواهند بود و سرانجام, كار با دست توانا و ساخت تدبير نيكوي خدا- تا هنگامي كه پيروان ما از گناهان دوري گزينند- شايسته و نيكو خواهد بود.
هان اي دوست پراخلاص كه همواره در راه ما بر ضد بيدادگران در سنگر جهاد و پيكاري! خداوند همانسان كه دوستان شايسته كردار پيشين ما را تأييد فرمود, تو را نيز تأييد نمايد! ما به تو اطمينان مي دهيم كه هركس از برادران دينيت, پرواي پروردگارش را پيشه سازد و آنچه را به گردن دارد به صاحبان حق برساند, در فتنه نابود كننده و گرفتاريهاي تيره و تار و گمراهگرانه, در امان خواهد بود و هر آن كس كه در دادن نعمتهايي كه خداوند به او ارزاني داشته, به كساني كه دستور رسيدگي به آنان را داده است, بخل ورزد, چنين كسي در اين جهادو سراي ديگر, بازنده و زيانكار خواهد بود.
دوست واقعي! اگر پيروان ما- كه خداي آنان را در فرمانبرداري خويش توفيق ارزاني بدارد- براستي در راه وفاي به عهد و پيماني كه بر دوش دارند, همدل و يكصدا بودند, هرگز خجسنگي ديدار ما از آنان به تأخير نمي افتاد و سعادت ديدار ما, ديداري بر اساس عرفان و اخلاص از آنان نسبت به ما, زودتر روزي آنان مي گشت.
از اين رو (بايد بدانند كه ) جز برخي رفتار ناشايسته آنان كه ناخوشايند ما است و آن عملكرد را زيبنده اينان نمي دانيم, عامل ديگري ما را از آنان دور نمي دارد.
خداوندا ما را در ياري بسنده و نيك, كارسازاست و درود او بر سالار و هشدار دهنده ما محمد (ص) و خاندان پاكش باد!
« اين نامه ( نامه مبارك امام عصر (عج) به شيخ مفيد) در آغاز شوال به سال 412 هجري نگارش يافت. »
***
اين جمعه هاي غفلت و بي خبري را بر ما ببخش ... تا بعد!
استغفر لنا ذنوبنا ...!
---------------------------------------------------------------------------------------
نياز به توضيح همچون مني ندارد اين كلمات و عبارات!
نوشته شده توسط قرارگاه در سه شنبه سیزدهم مرداد 1388 | در مصائب جريان اصيل اصولگرايي همين بس كه بعد از سالها كه زمينه
خدمت به مردم برايشان فراهم شد...
گزينه آنها احمدي نژاد از آب درآمد!!!
نوشته شده توسط قرارگاه در یکشنبه چهارم مرداد 1388 | 
